รู้สึกว่าไม่ได้อัพบลอคนานแล้ว...
วันนี้ป่วยได้แต่นอนอยู่บ้าน เพราะว่าขาไม่มีแรง ลุกไม่ได้
ก็เลยอัพบลอคซะเลย เอารูปเก่าๆตอนปิดเทอมมาลง...
HOME SWEET HOME
My precious memorable home in Australia
กะจะอัพรูปบ้านตัวเองที่ออสเตรเลียมานานแล้ว ไมได้อัพซะที
วันนี้เลยขอถือโอกาส พาเที่ยวบ้านที่เฟิสได้ไปใช้ชีวิตอยู่ในช่วงปิดเทอมที่ผ่านมา
อย่างที่เคยเล่าไว้นานแล้วว่าปิดเทอมไปเรียนภาษาที่ออสเตรเลียมา
ครอบครัวที่เฟิสไปอยู่ด้วยคือ ครอบครัว William
มีสมาชิกทั้งหมด 4 คน คือ Wayne และ Michelle และลูกสองคนชื่อ India กับ Orlando
ตอนที่เฟิสไปอยู่พ่อแม่ของMichelleมาอยู่ด้วย ชื่อ John กับ Lilian
เพราะว่าเค้าเพิ่งย้ยมาจากอังกฤษ กำลังหาบ้านอยู่
แล้วก็มีนักเรียนต่างชาติอยู่ก่อนแล้วสองคน คือ Sabrinaเป็นคนจีน กับ Kimคนเกาหลี
รวมเราด้วยก็ 9คน !! ให้ตายสิ !! ครื้นเครงจริงๆ
(รูปซ้าย) Me Lilian Orlando Michelle John India (ด้านหน้า)
(รูปขวา) India Sabrina Me Kim
บ้านอยู่เลียบทะเลสาบ Varsity Lake ห่างจากมหาลัยปรมาณเกือบ3km
ดูเหมือนชิวๆ แต่เนินๆเยอะเหลือเกิน มันเมื่อยก็ตรงเนี้ยแหละ -*-
รูปบ้าน และทางเข้าบ้าน
ทางเข้าบ้านเค้าเรียบๆเล็กๆ ธรรมดามากๆ ไม่เหมือนเวลาเราทำโปรเจค
คิดกันแทบตาย "Approach คุณ มันไม่เชื้อเชิญเลย คิดหน่อย"
พอเข้ามาก็จะเป็นเช่นนี้...ซ้ายมือจะเป็นห้องนอนของ Wayne Michelle และ Orlando
หน้าห้องจะมีชั้นวางหนังสือ (รูปแรก) เป็นหนังสือเกี่ยกวับ Hoทe&Decor ทั้งนั้นเลย เพราะ Michelleชอบ
ซ้ายมือ ด้านหน้าห้องนอน Michelle เป็น Living Area ส่วนนี้เป็นส่วนเดียวในบ้านที่ติดแอร์
วันไหนร้อนๆก็มาหมกกันอยู่ในห้องนี้ -*- มีโต๊ะกินข้าวด้วย แต่ไม่เคยได้ใช้กินข้าวเลย -*-
ทีวีห้องนี้ติดCable เอาไว้ดูรายการจากช่องของทางอังกฤษ
ซ้ายมือจากทางเข้า จะเป็นห้องนอนของ Kim จริงๆแล้วเป็นห้องทำงาน แต่ตอนนี้ใช้เป็นห้องนอน
ต่อไปเป็น ประตูไปโรงรถ ตรงข้ามโรงรถเป็นห้องนอนของ India สุดทางเป็น Laundry
ถ้าเดินตรงๆมาจากทางเข้าก้จะเจอครัว ห้องครัวแบบฝรั่งไม่ต้องแยกยุ่งยากแบบครัวไทย
ครัวเล็กๆ แต่ก็สะดวก ครบครันดี ปกติเราก็จะนั่งกินอาหารตรงเคาน์เตอร์ยาร์กัน3คน
แอบถ่ายภาพในตู้เย็น และตู้เก็บของมาให้ดู...ของในตู้เย็นคือปริมาณอาหารที่คน9คนกินใน1อาทิตย์
ติดกับครัวเลย เป็นLiving areaอีกที่ ซึ่งตงนี้จะเป็นส่วนที่ใช้งานมากที่สุด
ทั้งดูทีวี ดูหนัง นั่งคุย เล่นwii และกินข้าวด้วย -*- กินข้าวเสร็จก็จะมานั่งดู seriesกันจนถึงเที่ยงคืน
ต่อไปเป็นสวนหลังบ้าน อารมณ์แบบว่า Tropical มากๆ มีที่ปิ้งบาร์บีคิวกับโต๊ะทานข้าวด้วย
ปกติสนามจะมีTamberine แต่หลังจากที่ Orlando กระโดดตกลงมาแขนหัก มันก็เลยโดนโละ~~
โปรดสังเกตุรูปซ้ายล่าง หน้าต่างเล็กๆปลายสุดโน่นคือห้องนอนเราเอง
กลับเข้ามาในบ้าน ลึกเข้าไปจากห้องนั่งเล่น เป็น Playroom พูดง่ายๆคือห้องเก้บของเล่น -*-
ห้องรายล้อมด้วย ห้องนอนสามห้อง ของเรา Sabrina แล้วก็ John+Lilian อ้อ มีห้องน้ำด้วย
ประตูที่เห็นในรูปกลาง คือประตูห้องนอนเราเอง (อยู่ลึกสุดของบ้านจริงๆ)
ตรงส่วนห้องน้ำ (ใช้ด้วยกัน) จะแยกเป็นห้องอาบน้ำ กับห้องส้วม ส่วนอ่างล้างหน้าอยู่ข้างนอก
กลอนล๊อคห้องน้ำเป็นชนิดพิเศษ สามารถปลดล็อคได้จากด้านนอก -*-
เป็นที่สนุกสนานในการแกล้งกันทุกค่ำคืน
ห้องสุดท้ายที่จะพาเยี่ยมชม คือห้องนอนเราเอง (จริงๆเคยถ่ายให้ดูแล้วครั้งนึง)
อย่าแปลกใจว่าทำไมมันถึงเรียบร้อย นี่ถ่ายวันแรกที่ไปถึงเลย
สภาพวันสุดท้ายก่อนเก็บกวาดนั้น...ไม่ต้องพูดถึง ราวกับผ่านสงครามมา
รูปขวา ริมซ้ายนั่นคือตู้เสื้อผ้า ซึ่งเป็นที่โปรดปรานของ Orlando -*-
หน้าตู้เป็นกระจกเบ้อเร่อเลย เวลานอนไม่กล้าหันไปด้านนั้น กลัวววววววว
หมดแล้ว...นี่แหละ บ้านน้อยๆที่น่ารักของเรา ^^
เห็นแล้วคิดถึงมากๆ อยากไปอีกจัง กะว่าถ้าปิดเทอมใหญ่ไม่มีอะไรทำ จะกลับไปเยี่ยม ^^
คิดถึงจังเลย...
ORPHANTECT
1-6 ตุลา กับการติวความถนัดสถาปัตย์...ในที่สุดก็เสร็จสิ้นลงไป
ถึงแม้การเตรียมงานจะคอยข้างกระชั้นชิด และออกแนวมึนๆ มีปัญหามากมาย
แต่ทุกคนก็ช่วยให้มันผ่านไปได้...ขอบคุณจริงๆ ทุกคนสุดยอดมากๆ
การติวครั้งนี้มีเหตุการณ์ต่างเกิดขึ้นมากมาย มีทั้งดี...และที่ไม่ดีจนไม่อยากจะจำ
แต่ก็รู้สึกดี ที่การติวครั้งนี้ทำให้ได้มีโอกาสคุยกับเพื่อนๆคนอื่นๆมากขึ้น
ดีใจที่มีโอกาสได้เป้นส่วนร่วมส่วนหนึ่งในการเตรียมงานครั้งนี้
ถึงแม้จะไม่ได้ช่วยทำอะไรมากมายเท่าไหร่ ถึงแม้จะทำได้ไม่ดีเท่าไหร่
ขอโทษไว้ ณ ที่นี้ และขอบคุณที่ให้โอกาส...ถ้ายังให้โอกาสอีกในครั้งหน้า...
จะทำให้ดีขึ้นกว่าเดิมแน่ๆ...สันยา
อยากบอกประธานติวว่า "ทำดีมากจริงๆ สุดยอด" อย่าไปเครียด
ทุกคนชื่นชมและไว้ใจเสมอ อย่างน้อยก็เราคนนึง ที่คิดว่าแกทำทุกอย่างดีที่สุดแล้ว
ขอโทษที่ช่วยแบ่งเบาอะไรไม่ค่อยได้ ขอบคุณที่ไว้ใจ...
ขอบคุณทีมงานทุกๆฝ่าย สต๊าฟทุกๆคน ที่ร่วมแรงร่วมใจทำงานนี้
ขอบคุณพี่ๆPRทุกๆบริษัท ที่สนับสนุนโครงการนี้เป็นอย่างดี ขอบคุณจริงๆค่ะ
ขอบคุณแมค ที่ร่วมมือกันทำเลคเชอร์ Composition จนสำเร็จไปได้ด้วยดี
ขอบคุณกานต์ ที่ช่วยทั้งชีท PowerPoint และทั้งตอนเลคเชอร์ ขอบคุณมากสำหรับน้ำใจของเพื่อน =]
ขอบคุณปั๊ปและแนน สำหรับการเป็นพี่ติวด้วยกัน ขอโทษที่เรายุ่งตลอดเวลา TT^TT
ขอบคุณเนี๊ยบ ที่คอยปรึกษา ช่วยกันหาทางแก้ อะไรต่างๆมากมาย รวมไปถึงนั่งเม้าท์คลายเครียด 55
ขอบคุณพจน์ สำหรับการช่วยกันทำข้อสอบทั้ง Pre-test และ Post-test นั่งเล่นบ้าบอ และอะไรต่างๆนาๆ
ขอบคุณพี่นิก สำหรับการทำงานด้วยกันที่ดี =]] ถ้าไม่มีพี่นิก ทุกอย่างคงลำบากมากกว่านี้
ขอบคุณมากมายจริงๆ ที่ช่วยกันทำงาน และคอยให้คำปรึกษาต่างๆนาๆเสมอ
สุดท้ายนี้...ขอบคุณน้องๆทุกคนที่มาเป้นส่วนหนึ่งของการติวครั้งนี้
ไม่มีน้องๆ ต่อให้เตรียมงานมาเหนื่อยแค่ไหน มันก็คงไม่มีความหมาย...ขอบคุณจากใจค่ะ
OTHER
เรื่องสุดท้ายที่จะเขียน...คือ เรื่องของอาจารย์อดุลย์พันธ์
บ่ายสองวันพรึหัดที่ผ่านมา พี่จิ้มโทรศัพท์มาหาและบอกว่าอาจารย์เสียแล้ว...
ถึงพี่ๆจะคอยบอกให้ทำใจไว้ตั้งนานแล้ว แต่พอได้ทราบก็อดจะใจหายไม่ได้
จู่ๆอาจารย์ก็ป่วย และอาจารย์ก็จากไป อย่างที่ไม่มีใครได้ตั้งตัว
เมื่อวันศุกร์ไปงานศพของอาจารย์ งานศพอาจารย์จัดแค่วันเดียว
เพระอาจารย์ไม่มีญาติ อาจารย์มีแต่ลูกศิษย์และเพื่อนๆครูเท่านั้น...
ในงานเต็มไปด้วยอาจารย์คนอื่นๆ และลูกศิษย์ของอาจารย์ ตั้งแต่รุ่น1จนถึงเด็กๆที่ยังเรียนอยู่
ทุกๆคนรักอาจารย์มาก อาจารย์จะเห็นมั้ยนะ ว่าทุกๆคนรักและเสียใจกับการจากไปมากแค่ไหน
อาจารย์สอนพิเศษเราตอนม.ต้นมาสามปี เป็นคนที่ทำให้เราสนุกกับการเรียนภาษาไทยมากๆ
จนพอขึ้นม.ปลาย ไม่ว่าจะเจออาจารย์ที่ไหน เมื่อไหร่ อาจารย์ก็ทักทายอย่างเป็นกันเองเสมอ
ทั้งๆที่ไม่เคยเรียนกับอาจารย์ในโรงเรียนเลยด้วยซ้ำ
จนถึงทุกวันนี้ ก็ยังคิดอยู่เสมอ ว่าไม่ค่อยได้กลับไปเยี่ยมอาจารย์เลย...
ยังคิดอยู่เสมอว่าปีหน้าจะกลับไป แต่อาจารย์กลับค่อยๆจากไปทีละคน
อาจารย์คะ หลับให้สบายนะคะ ขอบคุณอาจารย์ที่สั่งสอนพวกเรามาจนถึงตอนนี้
อาจารย์ทำให้พวกเราทุกคนมีวันนี้
เด็กๆทุกคนรักอาจารย์มากนะคะ...อาจารย์จะอยู่ในใจพวกเราเสมอค่ะ
POST SCRIPT
- "หดหู่" ตอนนี้หดหู่มากเหลือเกิน...
- ขอบคุณบนสำหรับของขวัญวันเกิดย้อนหลัง จะรักษาเท่าชีวิตเลย
- ขอบคุณโอ๊ตที่ขับรถมาส่งในวันนที่ฝนตก
- ขอบคุณเพื่อนสองคน (ขอไม่พูดชื่อเพื่อกันปัญหาที่อาจเกิดขึ้น) สำหรับความห่วงใยและทุกๆอย่าง
- ขอบคุณเพื่อนอีกคนนึง ที่ทำให้เราได้เข้าใจอะไรๆมากขึ้น และไม่เชื่อมั่นอะไรไปเองคนเดียวอีก
- เหนื่อย
